Op 21 juli 1331
De oudste harde vermelding van de dorpsnaam. Graaf Willem III geeft toestemming "die leenacker legghende bi der kerc lane te Nuwenvene" te verkopen. Daarmee staan zowel de naam Nuwenvene als de Kerkstraat – toen "der kerc lane" – in 1331 op schrift.
De middeleeuwse kerk was toegewijd aan de heilige Nicolaas en werd door de Graven van Holland begeven.
Herkomst Deze regel stond niet in het getypte stuk. Ze is later uit openbare bronnen opgezocht en toegevoegd.
Op deze plek
Kerkstraat
- 1306 In het jaar 1306
- 1357 Op 13 oktober 1357
- 1567 In 1567
- 1640 In het jaar 1640
- 1828 In het jaar 1828
- 1830 In het jaar 1830
- 1878 Op 20 januari 1878
- 1880 Op 4 mei 1880
- 1895 Op 22 december 1895
- 1914 In 1914
- 1917 Op 14 mei 1917
- 1922 Op 27 juni 1922
- 1927 In 1927
Hangt hiermee samen
Andere gebeurtenissen met dezelfde onderwerpen.
Op 13 oktober 1357
Graaf Willem laat weten geen bezwaar te hebben tegen de verwisseling van Willem van Schade, priester te Nieuwveen, met ene Servaas, priester te Bunschoten.
Omstreeks het jaar 1200
Op deze plek ontstaat een nederzetting die later Nieuwveen zal heten.
De naam is in de loop van de eeuwen flink veranderd: eerst Nuenvene, vervolgens Nijeveen en Niuweveen, in de zeventiende eeuw Nieuveen, daarna Nieuweveen, en vanaf 1795 Nieuwveen.
In het jaar 1306
Aan de Kerkstraat staat op dat moment al een klein rooms-katholiek kerkje.
In het jaar 1559
Aan de Kerkstraat verrijst een nieuwe rooms-katholieke kerk, in de plaats van het kerkje dat er al stond. Dat oude kerkje was gewijd aan de heilige Anna; de nieuwe kerk kreeg de heilige Nicolaas als patroonheilige.
In het jaar 1578
De Hervorming bereikt Nieuwveen. De kerk aan de Kerkstraat uit 1559 komt in hervormde handen. De katholieken van het dorp gaan voortaan naar de parochie Zevenhoven.
In 1831
De kerk aan de Kerkstraat, in 1559 door de katholieken gebouwd en sinds 1578 hervormd, gaat tegen de vlakte.
Een waarschijnlijke oorzaak van de slechte staat van het gebouw is de droogmaking van de polder twintig jaar eerder: de kerk stond aan de rand van de drooggemaakte polder, waardoor de fundamenten verzakten.